Класкоўскі: «Адна рэч — рваць кашулю на грудзях і крычаць «трымайце мяне сямёра», а іншая рэч, калі сапраўды краіна становіцца мішэнню для ўдару»
«…Калі ўявіць сабе, што пайшлі труны з Украіны з поля бою — гэта трагедыя ў канкрэтных сем’ях, слёзы і гэта іншы эмацыйны напал. Ну а ядзерная зброя была шмат гадоў за савецкім часам, нікога надта не хвалявала. Цяпер болей трывожная сітуацыя, але гэта не тое, што пасля размяшчэння ў Беларусі заўтра нешта прынцыпова зменіцца тут…»
Класкоўскі: «Адна рэч — рваць кашулю на грудзях і крычаць «трымайце мяне сямёра», а іншая рэч, калі сапраўды краіна становіцца мішэнню для ўдару» чытаць далей