Рэжысёр Андрэй Кудзіненка быў вымушаны пакінуць Беларусь праз пераслед сілавікоў.
Пра гэта ў Facebook паведаміў ягоны сябар, арт-менеджар і рэжысёр Януш Гаўрылюк.
«Увага: усе мэсэнджары і акаўнты Андрэя ў сацыяльных сетках цяпер знаходзяцца пад кантролем КДБ», — напісаў Януш.
Паводле ягоных слоў, беларускія ўлады абвінавацілі Кудзіненку ў «экстрэмізме». У кватэры рэжысёра і ў ягонай кінашколе прайшлі ператрусы, якія працягваліся 15 гадзін. У іх бралі ўдзел 8 супрацоўнікаў АМАПу і 2 прадстаўнікі КДБ. У Андрэя канфіскавалі пашпарт і тэлефон, а таксама заявілі, што яму пагражае ад 8 да 12 гадоў пазбаўлення волі.
Андрэй Кудзіненка нарадзіўся ў 1971 годзе ў Берасці. Скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў, дзе вучыўся ў майстэрні класіка беларускага кіно Віктара Турава.
Сапраўднай падзеяй стала ягоная карціна «Акупацыя. Містэрыі» (2004). Гэта быў зусім іншы погляд на Другую сусветную вайну — не праз прызму савецкага гераічнага канону, а як філасофскую драму пра чалавека, зло і маральны выбар. Незвычайная мастацкая мова стужкі выклікала вострыя спрэчкі, а сам фільм фактычна быў адсунуты ад шырокага дзяржаўнага пракату.
У 2010 годзе Кудзіненка зняў «Масакру» — першую беларускую гатычную кінастужку, натхнёную беларускай літаратурнай і фальклорнай традыцыяй. Рэжысёр свядома адмовіўся ад звыклых шаблонаў, спалучыўшы гістарычную драму, містыку і нацыянальную міфалогію. Для беларускага кіно гэта быў рэдкі выпадак стварэння аўтарскага жанравага фільма.
На працягу сваёй кар’еры Андрэй Кудзіненка неаднаразова казаў, што галоўная праблема беларускага кіно — не недахоп таленавітых людзей, а адсутнасць свабоды. Яго творчы шлях быў няпростым: пасля канфліктаў з дзяржаўнай сістэмай ён працаваў у Расеі, але пазней вярнуўся ў Беларусь, працягваючы шукаць магчымасці для незалежнай аўтарскай творчасці. Ён неаднойчы падкрэсліваў, што не бачыць сябе часткай расейскага кіно і хоча здымаць менавіта беларускае кіно.
Кудзіненка належыць да таго пакалення беларускіх рэжысёраў, якія імкнуліся стварыць нацыянальны кінематограф не толькі паводле месца вытворчасці, але і паводле духу. Ягоныя фільмы — гэта пастаянная размова пра беларускую гісторыю, памяць, міф і чалавека, які шукае сябе паміж Усходам і Захадам.
Менавіта таму Андрэй Кудзіненка застаецца адной з ключавых фігур сучаснага беларускага кіно — рэжысёрам, які адважыўся шукаць у нацыянальнай культуры ўласныя вобразы і ўласную кінематаграфічную мову.
