«…Узровень рэпрэсій беспрэцэдэнтна высокі. Сярод палітычных зняволеных цяпер не менш за 108 дзеячаў культуры, і іх колькасць пастаянна расце, як і несправядлівых прысудаў. Дзясяткі, сотні нашых калег і сяброў прайшлі праз затрыманні і арышты, допыты, ператрусы і штрафы, калоніі і турмы…»
Пагром культуры чытаць далей
«…З тых, хто вырашыў вярнуцца, калі не памыляюся, ужо каля паўсотні чалавек былі затрыманы і асуджаны. Здавалася б, навошта ж вы едзеце? Туга па радзіме даймае. Настальгія – гэта наша нацыянальная хвароба. Родная зямля так проста беларуса не адпускае. Я гэта добра разумею, бо шмат гадоў пражыў у Расіі, у Кузбасе. І мяне ўвесь час цягнула ў Беларусь – проста неадольна!..»
Віктар Казько: “Усіх нас хочуць прагнаць праз Акрэсціна, увесь народ!” чытаць далей
Услед за зменай этыкетажу пад карцінамі Рэпіна, Куінджы і Айвазоўскага (у Метраполітан-музеі іх безапеляцыйна назвалі ўкраінцамі), прага культурнай рэвізіі дакацілася і да нашых пенатаў. Што трэба зрабіць, каб у свеце пачалі лічыць беларусамі Шагала, Суціна і Бакста? Ці варта …
Рэйдэрскі захоп класікаў. Яны — як снарады ў культурных войнах чытаць далей
Аповесць «У капцюрох ГПУ» — гэта квінтэсэнцыя таго, з чым сутыкнулася беларуская эміграцыя ў тыя самыя гады. Зведаўшы расчараванне ад жыцця ў выгнанні, многія вырашылі вярнуцца дамоў і калі не прыняць бальшавізм, то прынамсі пагадзіцца з ім. Так зрабілі Вацлаў Ластоўскі, Уладзімір Жылка, Аляксандр Цвікевіч ды многія іншыя. Гэтак паступіў і Францішак Аляхновіч. А ўжо ў самым пачатку 1927 года адбыўся і арышт Францішка Аляхновіча, якога абвінавацілі ў шпіянажы.
Францішак Аляхновіч: «Ах, як там добра!» чытаць далей
Да пачатку 1990-х гадоў да архіўных звестак пра БНР мелі абмежаваны доступ нават даследчыкі з дзяржаўных устаноў БССР. Галоўным чынам яны выкарыстоўваліся спецслужбамі і для контрпрапаганды. Менавіта з гэтых — вызначаных з дапамогай спецслужбаў — момантаў склаліся міфы пра БНР, якія былі шырока распаўсюджаны ў савецкія часы.
105 гадоў таму была абвешчана БНР. Як з’явілася ідэя беларускай дзяржаўнасці чытаць далей
«…Мы разумеем, што зараз Украіне вельмі важна перамагчы ў гэтай вайне, ёй не трэба адкрываць другі, паўночны, фронт. Як бы добра яны ні былі падрыхтаваны да магчымага ўварвання з тэрыторыі Беларусі. Такі сцэнар значна ўскладніць жыццё Украіне, калі гэтая навала зноў прыйдзе з поўначы…»
Валерый Кавалеўскі: Адкрыццё беларускага фронту ўскладніць жыццё Украіне чытаць далей
Палітычны аглядальнік Юрый Дракахруст разважае пра прысуд Святлане Ціханоўскай і працэсы ва ўладнай сістэме.
Дракахруст: Нейкая гульня з Захадам ідзе, робяцца пэўныя жэсты. Але ці ўспрыме гэта заходні бок? чытаць далей
«…Мы ніяк не можам спыніцца. Арыштоўваюць і судзяць сем’ямі, старых і непаўналетніх, накіроўваюць у калоніі цяжка хворых, пакідаюць дзяцей без бацькоў… Ды не за забойства і не за крадзеж. Судзяць за фота, за словы, за тое, што чалавек спрабаваў адстаяць справядлівасць так, як яе разумее…»
Святлана Калінкіна: «Калі адбываюцца масавыя пратэстныя акцыі, для іх, значыць, была падстава, быў падмурак» чытаць далей
У Беларусі сёння «беларускасць» і беларуская мова фактычна пад забаронай. Многія лічаць, што пасля сыходу Аляксандра Лукашэнкі пачнецца нацыянальнае адраджэнне. Якім яму быць, ці варта адмаўляцца ад расійскай мовы, як умацаваць пазіцыі беларускай мовы і што рабіць з помнікамі, царквой і бізнесам?
Беларускасць, якая можа быць мацнейшай за зброю. Як вярнуць краіне нацыянальную ідэнтычнасць? чытаць далей
3 сакавіка 1930 года ў Сібір з Беларусі быў адпраўлены першы эшалон з «раскулачанымі» сялянскімі сем’ямі. Некалькіх стагоддзяў пры ўсіх урадах і рэжымах катаржнікі, высыльныя і дэпартаваныя спазнавалі пакутны шлях у Сібір. Але знаходзіліся і тыя, хто ехаў у той суровы край добраахвотна — у пошуках лепшай долі.
З Беластоку далей не высылалі. Да гадавіны пачатку дэпартацыі беларускіх сялян у Сібір чытаць далей