Журналіст «Свабоды» Дзмітрый Гурневіч падзяліўся развагамі пра Каардынацыйную раду напярэдадні новых выбараў. Ён галасаваў мінулы раз, але кажа, што яму складана знайсці прычыну галасаваць зноў. Асноўная прэтэнзія аўтара — засяроджанне структуры на ўнутранай бюракратыі і адсутнасць бачных вынікаў працы.
Як чалавек, які галасаваў на выбарах у Каардынацыйную Раду ў 2024 годзе, я спрабую знайсці прычыну зрабіць гэта яшчэ раз, але не ўдаецца.
Каб пазбегнуць непатрэбных тлумачэнняў, адразу дадам, што як тады, так і цяпер, туды вылучаецца шмат вельмі годных людзей, адукаваных, адважных і актыўных. І менавіта гэта прымушае мяне задумацца: а куды яны накіроўваюць сваю энергію, чым там займаюцца і які ад гэтага Каэфіцыент карыснага дзеяння?
Магчыма ён ёсць, і нават вялікі, я буду ўдзячны, калі нехта мне раскажа і я прызнаю, што памыляўся.
Аргумент, што іх сілу і ўплыў даказвае рэжым, пераследуючы і канфіскуючы маёмасць, не пераконвае мяне. Так адбываецца барацьба з амаль усімі апанентамі ўлады.
Аргумент, што гэта прадстаўнічы орган? А без яго было неяк інакш, і ніхто на Захадзе не ўспрымаў дэмакратычныя сілы? Дык нічога ж не змянілася. Але цяпер гэта яшчэ і заслуга КР.
Магчыма за час ад апошніх выбараў сябры КР распрацавалі праекты рэформаў, як гэта анансавалася. Давайце складзём рэйтынг самых цікавых!!! Я пакуль сам нічога не сустракаў, прытым, што цікаўлюся і нават удзельнічаю ў тэлеграм-групе, дзе дыскутуюць сябры КР. Але выглядае, што прынамсі там сябры КР займаюцца пераважна «сенсацыямі» вакол КР. І ў гэтым я бачу тупік.
Бо разумныя людзі атрымалі бюракратычную структуру і накіроўваюць сваю энергію на «барацьбу», якую ніхто нават не заўважае. Яны спрачаюцца пра бюракратыю.
КР мелася стаць школай парламентарызму, дзе яе чальцы пакажуць, як прымаюцца рашэнні і праводзяцца дыскусіі. Але рашэнні пра што? Пра рэзалюцыі, стратэгіі, планы? Пра стварэнне чарговых груп сяброўства ў іншых парламентах? Гэта гучыць прыгожа і салідна, але на што гэта ўплывае? Што будзе прынятая чарговая заява салідарнасці ПАРЭ з Беларуссю? Гэта толькі стварае ілюзію бурлівай працы без нейкага выніку.
КР стварыла новых зорак у палітыцы? Бадай наадварот, частка цікавых людзей сышла адтуль і зараклася займацца палітыкай. Там, дзе я бачу ў дыскусіях сяброў КР, яны размаўляць пра КР.
Мой матыў допісу — не пустая крытыка, а спроба зразумець.
Сэнс любой палітычнай актыўнасці, на маю думку, павінен быць накіраваны на працу з грамадскай думкай унутры краіны. А калі актывісты займаюцца бюракратыяй — на гэта проста не застанецца часу. Паўтаруся, шкада энергіі разумных людзей у КР.
А аргумент, што беларусам у гэтым палітычным будаўніцтве зайздросцяць нават расейцы ў эміграцыі, такі сабе.
Але я не губляю надзеі пачуць сэнсоўныя аргументы і што я знайду прычыну прагаласаваць і гэтым разам.
