Услед за зменай этыкетажу пад карцінамі Рэпіна, Куінджы і Айвазоўскага (у Метраполітан-музеі іх безапеляцыйна назвалі ўкраінцамі), прага культурнай рэвізіі дакацілася і да нашых пенатаў. Што трэба зрабіць, каб у свеце пачалі лічыць беларусамі Шагала, Суціна і Бакста? Ці варта …
Рэйдэрскі захоп класікаў. Яны — як снарады ў культурных войнах чытаць далей
Аповесць «У капцюрох ГПУ» — гэта квінтэсэнцыя таго, з чым сутыкнулася беларуская эміграцыя ў тыя самыя гады. Зведаўшы расчараванне ад жыцця ў выгнанні, многія вырашылі вярнуцца дамоў і калі не прыняць бальшавізм, то прынамсі пагадзіцца з ім. Так зрабілі Вацлаў Ластоўскі, Уладзімір Жылка, Аляксандр Цвікевіч ды многія іншыя. Гэтак паступіў і Францішак Аляхновіч. А ўжо ў самым пачатку 1927 года адбыўся і арышт Францішка Аляхновіча, якога абвінавацілі ў шпіянажы.
Францішак Аляхновіч: «Ах, як там добра!» чытаць далей
Палітычны аглядальнік Юрый Дракахруст разважае пра прысуд Святлане Ціханоўскай і працэсы ва ўладнай сістэме.
Дракахруст: Нейкая гульня з Захадам ідзе, робяцца пэўныя жэсты. Але ці ўспрыме гэта заходні бок? чытаць далей
«…Мы ніяк не можам спыніцца. Арыштоўваюць і судзяць сем’ямі, старых і непаўналетніх, накіроўваюць у калоніі цяжка хворых, пакідаюць дзяцей без бацькоў… Ды не за забойства і не за крадзеж. Судзяць за фота, за словы, за тое, што чалавек спрабаваў адстаяць справядлівасць так, як яе разумее…»
Святлана Калінкіна: «Калі адбываюцца масавыя пратэстныя акцыі, для іх, значыць, была падстава, быў падмурак» чытаць далей
Паўла Севярынца затрымалі 7 чэрвеня 2020 года на шляху дахаты з пікета па зборы подпісаў за альтэрнатыўных кандыдатаў у прэзідэнты. Спачатку палітык 75 сутак правёў на Акрэсціна, дзе на знак пратэсту парэзаў сабе рукі. Потым яго перавялі ў СІЗА на Валадарскага. 25 траўня 2021 года яму прысудзілі 7 гадоў зняволення.
1000 дзён Павел Севярынец у палоне. Гісторыя ў фота чытаць далей
У Беларусі сёння «беларускасць» і беларуская мова фактычна пад забаронай. Многія лічаць, што пасля сыходу Аляксандра Лукашэнкі пачнецца нацыянальнае адраджэнне. Якім яму быць, ці варта адмаўляцца ад расійскай мовы, як умацаваць пазіцыі беларускай мовы і што рабіць з помнікамі, царквой і бізнесам?
Беларускасць, якая можа быць мацнейшай за зброю. Як вярнуць краіне нацыянальную ідэнтычнасць? чытаць далей
3 сакавіка 1930 года ў Сібір з Беларусі быў адпраўлены першы эшалон з «раскулачанымі» сялянскімі сем’ямі. Некалькіх стагоддзяў пры ўсіх урадах і рэжымах катаржнікі, высыльныя і дэпартаваныя спазнавалі пакутны шлях у Сібір. Але знаходзіліся і тыя, хто ехаў у той суровы край добраахвотна — у пошуках лепшай долі.
З Беластоку далей не высылалі. Да гадавіны пачатку дэпартацыі беларускіх сялян у Сібір чытаць далей
«…Неяк атрымаў кароткі допіс ад азербайджанскага праваабаронцы: “Трымайся, Алесь! Я прасядзеў у турме чатыры гады, і ты прасядзіш!” Адначасова і сьмешна, і сумна…»
Алесь Бяляцкі: Для сістэмы важна зламаць мяне, каб усе ведалі, на чыім баку сіла. А мне важна — выстаяць чытаць далей
Адрас для падтрымкі: СІЗА-1, 220030, Мінск, Валадарскага, 2 (Аляксандр Віктаравіч Бяляцкі, Валянцін Канстанцінавіч Стэфановіч, Уладзімір Мікалаевіч Лабковіч).
Лаўрэата Нобелеўскай прэміі Алеся Бяляцкага асудзілі на 10 гадоў пазбаўлення волі чытаць далей
Згадкі пра роспіс ніколі не з’яўляўся ў біяграфіі Пётры Сергіевіча, хадзілі толькі чуткі ў мастацкім асяродку. Сергіевіча ў савецкі перыяд кампраментавала многае, таму ён быў прызнаны ў Літве (заслужаны дзеяч мастацтва Літвы), а персанальная выстава ў Мінску адбылася толькі ў 1962 годзе па рэкамендацыі Міністэрства культуры Літвы.
Аўтарам зафарбаванай фрэскі ў Солах «Цуд над Віслай» аказаўся Пётра Сергіевіч чытаць далей